در اصول دين محمد شاه قاضى در 1033 رساله‌اى نگاشته است ( م 882 ) رفيع الدين محمد نايينى در 1047 شجرهء الهيه نوشته و خود از آن به نام ثمره شجره ، گزين كرده است ( م 962 ) دربارهء فضايل پيشوايان ، محمد صالح پسر ابو عبد اللّه مشكين قلم حسينى ترمذى نسفى در گذشته 1060 در 1049 مناقب مرتضوى ساخته است ( م 4553 - عامرى نامه 262 ) محمد شفيع اصفهانى در بحر الفوائد و عقد الفرائد نگارش 1052 - 1077 از چنين مسائل سخن داشته است ( م : 4096 و 4418 ) سيد يوسف فرزند محمد حسين گرگانى استرآبادى كه در هند از 1056 تا 15 ع 1 / 1054 ميزيسته دربارهء معجزات و فضائل دوازده امام در برابر نفحات جامى فوحات القدس نگاشته است ( فهرست همدان 540 - مرعشى 2 : 156 - عامرى نامه 260 - ذريعه 15 : 366 ) نسخهء قم ( ش 555 مرعشى ) را محمدجان مازندرانى در 1415 / 1054 نوشته است . گرگانى ميخواسته است كه به ايران بيايد و آن را به شاه عباس پيشكش كند . محمد فصيح خاكسار در 1057 اخبار علميه در غزوات مرتضويه بنام همين پادشاه به نگارش درآورده است ( م 4408 ) يك سال پس از آن در 1058 معز الدين محمد اردستانى كاشف الحق نوشته است كه پس از اين بنام حديقه الشيعة و منسوب به محقق اردبيلى نام‌بردار شده است ( م 978 ) . على رضا تجلى شيرازى اردكانى سفينة النجاة دارد ساخته 1067 ( م 958 ) محمد يوسف دهخوارقانى نوحة الاحزان و صيحة الاشجان خود را در 1069 از روى روضة الشهداء كاشفى نگاشته است ( م 4562 ) در اصول دين بروش استدلالى سرمايهء ايمان داريم از عبد الرزاق لاهيجى در گذشته 1072 ( م 955 ) . محمد طاهر شيرازى قمى از دانشمندان پركار شيعى است در ايران ( 1077 - 1105 ) و يكى از نگارشهاى او عطيهء ربانى و هديه سليمانى مىباشد ( م 972 ) همچنين جامع صفوى در اصول دين ( م 928 ) در هند در سال 1079 در سرگذشت دوازده امام سفينة اهل البيت مىبينيم كه